چاپگر سه بعدی همچنین یک چاپگر سه بعدی (3DP) نامیده می شود، نوعی از تکنولوژی تولید انباشته، تکنولوژی پیشروی سریع، یک ماشین است، این یک پرونده مدل دیجیتالی است که بر اساس استفاده از موم خاص، فلز پودری یا پلاستیک و دیگر قابل اشتعال مواد، با چاپ یک لایه از مواد چسب برای ایجاد اشیاء سه بعدی. در این مرحله چاپگر سه بعدی برای ساخت محصولات استفاده می شود. تکنیک ساخت یک شی در شیوه ای چند لایه. اصل چاپگر 3D، قرار دادن داده ها و مواد خام در چاپگر 3D است، دستگاه مطابق با برنامه برای ایجاد یک لایه محصول است.
بزرگترین تفاوت بین یک چاپگر سه بعدی و یک چاپگر سنتی این است که از "جوهر" به عنوان یک ماده خام جامد استفاده می کند، با طیف وسیعی از لایه ها، که می تواند برای چاپ انواع رسانه ها از طیف وسیعی از پلاستیک ها به فلزات استفاده شود ، سرامیک و لاستیک. بعضی از چاپگرها رسانه های مختلف را نیز ترکیب می کنند و در انتهای دیگر سختی و نرم را چاپ می کنند.
1. برخی از چاپگرهای 3D با استفاده از روش "جوهر افشان". حتی اگر یک ماده پلاستیکی مایع بسیار نازک روی سینی قالب با یک نازل چاپگر اسپری شود، پس از آن پوشش تحت نور ماوراء بنفش قرار می گیرد. پس از آن، سینی دیواری یک فاصله کوچک برای لایه بعدی برای جمع کردن می کشد.
2. دیگران از یک تکنیک به نام "تشکیل ذوب" استفاده می کنند که در آن کل فرایند پلاستیک در نازل ذوب می شود و سپس با ایجاد رسوب الیاف پلاستیکی یک لایه نازک ایجاد می شود.
3. بعضی از سیستم ها از یک تکنیک به نام "لیزر پخت" استفاده می کنند، با استفاده از ذرات پودر به عنوان رسانه های چاپی. ذرات پودر روی سینی قالب ریخته می شوند تا یک لایه بسیار پودر پودر تشکیل شود، به شکل مشخصی ریخته شود و سپس از چسب اسپری مایع به حالت جامد تبدیل شود.
4. برخی از جریان الکتریکی را در خلاء برای ذوب شدن ذرات پودر استفاده می کنند و هنگامی که با سازه های پیچیده مانند سوراخ ها و کانال ها مواجه می شوند، رسانه ها نیاز به افزودن ژل ها یا مواد دیگر برای ارائه پشتیبانی یا اشغال فضا دارند. این بخشی از پودر تولید نخواهد شد و در نهایت تنها آب یا هوا برای شستشوی پشتی می تواند منافذ ایجاد کند.
